ก็เหมือนเรือน้อย ฝ่ามรสุม 
ก็เหมือนดังว่าว ขาดปลิวตามลม 
มีความทรงจำ คือความขื่นขม 
ใครกันจะถม ให้ชีวิตนี้เต็ม 
 


เคยเป็นอย่างฉันบ้างหรือเปล่า 
พ่อแม่ทะเลาะกันทุกวัน 
เธอเป็นอย่างฉันบ้างหรือเปล่า 
ครอบครัวแตกร้าวไม่ต้องการ




 
อย่าไปจากฉันได้ไหม 
อยู่กับฉันเพราะฉันไม่มีใคร 
ขอใจจากเธอคนนี้ แทนรักที่มันหายไป 
ช่วยเติมช่องว่างในหัวใจ 
ก็เพราะเธอคือคนสุดท้าย (ที่ฉันมี) 
 

เรื่องราวของฉัน เธอรับได้ไหม 
สิ่งที่ฉันเป็น ยิ่งกว่านิยาย 
เธอคือความรัก ที่ฉันขาดหาย 
หากขาดเธอไป ฉันคงไม่เหลือใคร
 
เคยเป็นอย่างฉันบ้างหรือเปล่า 
พ่อแม่ทะเลาะกันทุกวัน 
เธอเป็นอย่างฉันบ้างหรือเปล่า 
ครอบครัวแตกร้าวไม่ต้องการ 

 
อย่าไปจากฉันได้ไหม 
อยู่กับฉันเพราะฉันไม่มีใคร 
ขอใจจากเธอคนนี้ แทนรักที่มันหายไป
 ช่วยเติมช่องว่างในหัวใจ 
ก็เพราะเธอคือคนสุดท้าย (ที่ฉันมี) 
 
อย่าไปจากฉันได้ไหม 
อยู่กับฉันเพราะฉันไม่มีใคร 
ขอใจจากเธอคนนี้ แทนรักที่มันหายไป 
ช่วยเติมช่องว่างในหัวใจ 
ก็เพราะเธอคือคนสุดท้าย (ที่ฉันมี)








ชั้นมันไม่เหลือใครไม่เหลือใครแล้วจิงๆ
อยากไปจากชั้นก็ไปเลย
ชั้นอยู่ได้  ชั้นอยู่คนเดียวได้
ชั้นทนเหงาได้  ชั้นทนอ้างว้างได้

ทนได้จิงๆ